Według legend, herbata swoje początki miała już około 2737 roku p.n.e. w Chinach, gdy cesarz Szen Nung przypadkowo zaparzył pierwszy napar z liści herbaty. Jednak pierwsze zapiski pochodzą dopiero z VIII wieku p.n.e. To właśnie w VIII wieku p.n.e. chiński poeta Lu You napisał Świętą Księgę Herbaty, która zawierała zbiór informacji na temat krzewu herbacianego, gdzie rośnie, jak wygląda, opis czynności wykonywanych przy zbiorze, narzędzi używanych podczas zbioru, metod selekcji listków herbacianych i spis plantacji na których uprawiana jest herbata. Ze Świętej Księgi Herbaty można dowiedzieć się o rytualnej ceremonii parzenia i picia herbaty oraz o naczyniach i przyborach jakie były wykorzystywane podczas tej wyjątkowej ceremonii.
Z Chin popularność herbaty zaczęła rozprzestrzeniać się na cały świat. Około 800 roku p.n.e. nasiona herbaty trafiły do Japonii. To w Japonii liście herbaciane starto na zielony proszek i zapoczątkowano kult picia herbaty czyli ceremonię picia herbaty zwaną Chanoyu. Ceremonia picia herbaty obwarowana była i jest ścisłymi regułami oraz zasadami. Uczestniczenie w Ceremonii urasta do rangi przeżycia duchowego, najwyższego wyróżnienia i wyrafinowania. To Japończycy sprawili, że herbata szczególnie zielona uznawana jest obecnie za napój wyjątkowy pod względem walorów smakowych, zapachowych oraz zdrowotnych.
Herbata rozprzestrzeniła się w Mongolii pod koniec V wieku naszej ery, a w Tybecie w 620 n.e. W Tybecie szybko stała się podstawowym (obok kumysu) napojem, a w Mongolii upowszechniła się w XII wieku. W odróżnieniu od Chin i Japonii nie wykształcono w tych państwach tak rozbudowanych ceremonii picia herbaty, zaś sam proces przyrządzania i smak herbaty znacząco się różnił od chińskiego wzoru.
W Europie jako pierwsi z herbatą zetknęli się Rosjanie w XVI wieku. Umożliwiły to szerokie kontakty dyplomatyczne między Rosją a Chinami. Szerzej do Europy herbatę zaczęli przywozić Holendrzy na początku XVII wieku. Do Anglii herbata trafiła w 1658 za sprawą kupca Thomasa Garrawaya. Herbata w Polsce pojawiła się dopiero w XVII wieku i traktowana była początkowo jako lek. Niestety ze względu na bardzo wysoką cenę herbata gościła tylko na stołach królewskich, dworach magnackich i szlacheckich. Szerzej rozpowszechniła się dopiero w drugiej połowie XVIII wieku. W XIX wieku nastąpiło dalsze upowszechnienie herbaty dzięki samowarom sprowadzonych przez wojska rosyjskie.